راهنمای تابلوی دیجیتال

آنچه پیش از تصمیم‌گیری درباره‌ی نمایشگر، محتوا و مدیریت یک پروژه‌ی تابلوی دیجیتال خوب است بدانید.

تابلوی دیجیتال چیست؟

تابلوی دیجیتال یعنی نمایشگری که به‌جای پوستر یا تابلوی چاپی، پیام را به‌صورت تصویر، متن یا ویدئو نشان می‌دهد و محتوایش بدون چاپ و نصب دوباره تغییر می‌کند. منوی رستوران، تبلیغ ویترین، اطلاعیه‌ی لابی یک سازمان، نمایش نوبت در درمانگاه و کیوسک مسیریابی مرکز خرید همه نمونه‌هایی از تابلوی دیجیتال‌اند.

اجزای یک سامانه

  • نمایشگر: صفحه‌ای که پیام را نشان می‌دهد؛ دیواری، ایستاده، کیوسک یا ویدئووال.
  • پخش‌کننده: سخت‌افزار یا نرم‌افزاری که محتوا را پخش می‌کند؛ گاهی داخل خود نمایشگر است و گاهی دستگاهی جدا.
  • مدیریت محتوا: جایی که محتوا بارگذاری و زمان‌بندی می‌شود؛ برای چند نمایشگر، امکان به‌روزرسانی از راه دور اهمیت زیادی دارد.
  • محتوا: قالب‌ها، تصاویر و ویدئوهایی که برای دیده‌شدن از فاصله طراحی شده‌اند.
  • زیرساخت: برق، شبکه‌ی اینترنت یا داخلی، پایه و محل نصب ایمن.

انتخاب نمایشگر

چند عامل بیشتر از اندازه‌ی صفحه در نتیجه اثر دارند:

  • نور محیط: نمایشگری که پشت ویترین و رو به نور روز است به روشنایی بسیار بیشتری از نمایشگر یک راهروی داخلی نیاز دارد؛ نمایشگر کم‌نور در نور مستقیم خوانا نیست.
  • ساعت کار: نمایشگرهای تجاری برای روشن‌ماندن طولانی در روز طراحی می‌شوند؛ تلویزیون خانگی معمولاً برای این نوع کار ساخته نشده است.
  • فاصله‌ی دید: اندازه‌ی نمایشگر و متن باید بر اساس دورترین جایی که مخاطب پیام را می‌خواند انتخاب شود.
  • جهت نصب: منو و راهنمای ایستاده معمولاً عمودی خواناترند و تبلیغات و اطلاعیه‌ها افقی.

محتوای مؤثر

  • مخاطب معمولاً فقط چند ثانیه به نمایشگر نگاه می‌کند؛ هر صفحه یک پیام اصلی داشته باشد.
  • متن کوتاه، درشت و با تضاد رنگی کافی، از متن طولانی و ریز مؤثرتر است.
  • محتوا را بر اساس ساعت و مکان زمان‌بندی کنید؛ مثلاً منوی صبحانه و ناهار جدا.
  • محتوای قدیمی اعتماد را کم می‌کند؛ برنامه‌ای برای به‌روزرسانی منظم داشته باشید.

یک نمایشگر یا یک شبکه؟

برای یک یا دو نمایشگر، به‌روزرسانی ساده ممکن است کافی باشد. وقتی نمایشگرها در چند طبقه یا چند شعبه‌اند، مدیریت متمرکز کمک می‌کند یک پیام هم‌زمان در همه‌جا منتشر شود یا هر نقطه برنامه‌ی خودش را داشته باشد، بدون اینکه کسی سراغ تک‌تک نمایشگرها برود.

پیش از شروع پروژه

این اطلاعات گفت‌وگوی اولیه را سریع‌تر و دقیق‌تر می‌کند:

  1. نوع فضا و هدف پیام (فروش، اطلاع‌رسانی، راهنمایی و…).
  2. تعداد تقریبی نمایشگرها و شعبه‌ها.
  3. عکس یا ابعاد محل نصب و وضعیت نور آن.
  4. دسترسی به برق و شبکه در محل.
  5. اینکه محتوا را چه کسی و هر چند وقت به‌روز می‌کند.